De sportvereniging en vrijwilligers

Ineens is sinds gisteren het vrijwilligerswerk bij de sportvereniging in Nederland in het nieuws. Bij voetbalvereniging VV Bladella in Bladel zijn vier jeugdspelers geroyeerd omdat ze onvoldoende lootjes hebben verkocht en hun ouders het verschil niet willen bijpassen. Bijna heel Nederland spreekt er schande van. Is dat wel terecht?

Iedere vereniging draait op vrijwilligers die een actieve bijdrage leveren, op welk gebied dan ook! Zonder deze inspanning is sporten voor veel mensen en heel veel kinderen gewoon onmogelijk! In de (amateur) sport vervullen vrijwilligers dus een hele belangrijke rol. Als voormalig bestuurslid en trainer/coach bij een sportvereniging weet ik dat als geen ander. Ik weet ook dat het voor de meeste sportverenigingen niet makkelijk is om voldoende vrijwilligers op de been te krijgen. Linksom of rechtsom, feitelijk is er altijd een tekort aan vrijwilligers. Daar kan iedere sportvereniging over meepraten. En er zijn veel vrijwilligers nodig bij een vereniging, ongeacht de sport die beoefent wordt:

  • Bestuursleden, zoals voorzitter, secretaris, penningmeester en vaak nog een stuk of wat mensen voor diverse portefeuilles zoals (wedstrijd)secretariaat, accommodatiebeheer, kantinebeheer, trainerscoördinator en noem maar op welke commissies er binnen een vereniging zijn.
  • Trainers/coaches die de diverse teams 2 of 3 keer per week trainen en tijdens wedstrijden begeleiden.
  • Officials. Elke sport heeft zijn eigen namen voor de diverse soorten officials die wedstrijden in goede banen leiden.
  • Medewerkers voor bardiensten.
  • Medewerkers voor onderhoudsklussen.
  • Vervoer van en naar wedstrijden.
  • Organisatie van toernooien.
  • Organisatie van feestelijkheden, jubilea, e.d.

Een sport vereniging heeft op het aantal leden ongeveer 20 à 25% vrijwilligers nodig, ongeacht de sport. Dus een vereniging met 500 leden heeft al gauw 100 à 125 vrijwilligers nodig binnen de gelederen om alles in te kunnen vullen. En ook om ervoor te zorgen dat niet elk weekend dezelfde mensen achter de bar staan. Voor een verenigingsbestuur is dat een flinke klus en helaas vaak ook een ondankbare klus. Want de werkelijkheid is dat vooral veel ouders van wie de kinderen sporten, het als een soort veredelde ‘kinderopvang’ zien. Je dumpt je kind(eren) en gaat zelf naar huis of boodschappen doen. Laat staan een uurtje achter de bar koffie schenken.

Een vereniging heeft een bestuur dat ervoor zorgt dat alles netjes gefaciliteerd wordt en in de juiste banen geleid wordt. Een bestuur zorgt voor een gezonde financiële huishouding en de contacten met andere verenigingen, gemeente, sportbond, etc. Dat bestuur wordt ook gevormd door vrijwilligers. Vaak mensen die al sinds jaar en dag aan de vereniging zijn verbonden, met veel hart voor de zaak. Toen ik enkele jaren geleden deel uitmaakte van het bestuur van een sportvereniging hadden we de discussie of het vrijwilligerswerk ‘verplicht’ gesteld moest worden. We kregen het gewoon niet ingevuld, wat we ook probeerden. Het interesseerde veel ouders gewoon niets. Schouderophalend was dan de veelgehoorde reactie “ach, dan gaan ze wel een andere sport doen”. Ongeveer 50% van de ouders weigerde gewoon botweg vrijwilligerswerk op te pakken!

Ik heb de uitkomst van die discussie uiteindelijk niet meer meegemaakt, maar ik weet dat veel sportverenigingen met dezelfde vraag worstelen. Zelf denk ik dat het wel de oplossing is voor het probleem. Je begint met de nieuwe jeugdleden die worden aangemeld: gelijk vastleggen dat ouders een bepaalt aantal uren per jaar invulling geven aan een taak binnen de vereniging. En de ouders mogen kiezen:

  • 10 uur bardienst per jaar.
  • 10 uur meewerken aan onderhoudsklusjes per jaar.
  • Bij xx aantal wedstrijden zorgdragen voor vervoer van een deel van het team bij uitwedstrijden.
  • Bij xx aantal wedstrijden inzet als assistent official (vlaggen, begeleiden).
  • Ambieert u een functie binnen een commissie? Zo ja, welke? Heeft u specifieke vaardigheden die voor de vereniging nuttig kunnen zijn?
  • Ambieert u een functie binnen het bestuur? Zo ja, welke?
  • Wilt u een team begeleiden/trainen? Zo ja, welke vaardigheden en ervaring heeft u?

Waarmee de term ‘vrijwillig’ natuurlijk een geheel andere lading krijgt. Maar het is een fenomeen dat binnen de amateur sportwereld in zijn algemeenheid bekend is. Steeds meer verenigingen krijgen het op ‘vrijwillige basis’ niet voor elkaar en gaan leden c.q. ouders van jeugdleden verplichten taken uit te voeren. Bardiensten, chaufferen naar uitwedstrijden, assisteren tijdens wedstrijden, commissies, bestuur, noem het maar. Iedereen doet zijn deel en dat maakt het voor iedereen makkelijker en plezieriger. Een werkwijze die bij met name veel ouders nog wel weerstand zal oproepen. Die zien de sportvereniging graag als goedkope kinderopvang.

Een andere optie is om ouders die blijven weigeren vrijwilligerswerk te doen, een hogere contributie te laten betalen. Op die wijze kan een vereniging andere vrijwilligers eventueel een kleine financiële bijdrage geven voor hun inzet en daarmee de kans op nieuwe vrijwilligers weer vergroten.

Even terug naar VV Bladella uit Bladel, die 4 voetballertjes royeerden omdat ze niet het ‘vereiste’ aantal lootjes hadden verkocht. Ik vraag mij af hoe ze omgaan met kinderen die 23 lootjes verkocht hebben in plaats van 25? Krijgen die ouders een rekening van € 2,00 van de vereniging om het verschil bij te passen? Als dat zo is dan is men bij Bladella in ieder geval consequent! De verkoop van loten is voor veel verenigingen leuke extra inkomsten voor de clubkas. Maar het moet in mijn optiek wel leuk blijven. De verkoop van loten verplicht stellen gaat erg ver. En jeugdleden (van ± 10 jaar) afrekenen op de verkoop van loten lijkt mij onzinnig en het schiet volgens mij het doel voorbij. Sporten moet vooral leuk zijn en leuk blijven. Kinderen moeten gewoon kunnen sporten, onder alle omstandigheden. Een klein competitie element in de verkoopactie kan stimuleren, maar kinderen financieel afrekenen omdat ze de doelstelling niet haalden is buitenproportioneel. Laat staan ze ervoor royeren…

Ik denk dat het bestuur van deze vereniging even het spoor bijster was in de zoektocht naar mogelijkheden fondsen te werven en even vergat wat het is om op vrijwilligers te steunen. Van mij krijgt het bestuur van VV Bladella een rode kaart voor deze ongecontroleerde charge! En van u?

Advertenties
Geplaatst in Diversen | Tags: , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

De hippe vegetariër. Bestaat dat?

Degenen die mijn blogs regelmatig lezen weten het, zo toe en af pen ik weer eens wat over de gekkigheid die je op het web tegenkomt over eten. Niets zo beladen als het onderwerp eten als het aankomt op verantwoord en gezond eten. We zijn er maar druk mee wat wel en vooral niet mag passeren langs onze mond. Het meeste dat gepubliceerd wordt zijn open deuren en die voegen niets toe aan hetgeen wij al (w)eten. Maar heel soms komt er een ‘pareltje’ voorbij waar we met zijn allen aandacht aan moeten schenken.

In mijn twitter timeline schoot de naam van Isabel Boerdam voorbij. Ik had nog nooit van haar gehoord, dus ben ik eens gaan googlen op deze dame die zichzelf de hippe vegetariër noemt. Nou zijn de woorden hip en vegetarisch voor mij geen tegenstrijdigheden. Want zo zie ik het vegetarisch gebeuren een beetje: je bent hip als je meedoet aan de hype die vegetarisch heet. En aan vegetarisch is veel geld te verdienen, dus dat werkt het hippe karakter ervan ook omhoog. Terug naar onze Isabel die – blijkens haar blog – veel op het gebied van voeding met de paplepel ingegoten heeft gekregen. Zo lees ik de volgende frases op haar blog (ik citeer):

  • Het begon allemaal toen ik als zesjarig meisje de Knuffelkrant oprichtte…
  • Daarnaast had ik veertien jaar lang de liefste oppas van de hele wereld die mij leerde koken en bakken als geen ander met ontelbare taarten tot gevolg…
  • Mijn vader nam mij al op zesjarige leeftijd mee naar de mooiste restaurants…
  • Het plaatje was compleet toen ik als prille negenjarige van de een op de andere dag besloot om vegetarisch te worden…

Nu heb ik wel meer prille negenjarigen (of van andere prille leeftijd) van de ene op de andere dag horen besluiten dat ze vegetariër wilde worden. Maar de meeste daarvan aten een paar dagen later de heerlijk door papa op de barbecue klaargemaakte hamburger van zuiver Irish beef. En dan waren ze genezen. Gelukkig maar. Want als negenjarige moet je je vooral druk maken over andere zaken dan besluiten een andere leefstijl te gaan volgen. Maar kleine Isabel heeft het roer radicaal omgegooid. Ze beschrijft in haar blog hoe ze uiteindelijk stap voor stap een vegetarisch expert werd. Allemaal prima en als je er niets van wilt weten negeer je het natuurlijk. Ieder voor zich is mijn motto nu eenmaal.

Maar soms gaat de vegetariër en de veganist wel eens te ver. En dan moet je in actie komen. Zo ook bij onze vegetarisch expert Isabel Boerdam. Deze dame is recent echt de fout ingegaan. Een onvergeeflijke fout kan ik wel stellen. Waar gaat het om? Dit recept:

Hier worden toch echt een aantal fatsoensnormen op grove wijze overtreden! Isabelletje heeft kortsluiting in haar vegetarische bolletje gehad. Ten eerste laten we de traditie van de ouderwetse hotdog in ere. Ten tweede kan je van wortelen geen absoluut geen ketchup maken en dus mag je dat geen ketchup noemen! En ten derde – en dat is de ergste wat mij betreft – het witte goud van Hollandse bodem leg je niet als een vegetarisch worstje, als pseudo worstje op een broodje! Heiligschennis. Verkrachting van de Koningin van de groente. Brute moord op de parel van het land. Hier is Isabel echt over de schreef gegaan. En dat als vegetarisch expert nog wel. Nee, dat kan en mag niet. We moeten als land de aperge hotdog met wortelketchup in de ban doen. Laten we met zijn allen plechtig de eed zweren dat wij het nooit in ons gezonde hoofd zullen halen een asperge hotdog met wortelketchup te gaan eten. Nooit! Mijn eed is geldig, ik heb erop gespuugd. En dan ga ik nu een lekkere hotdog eten 😉

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , | 2 reacties

De zeemeeuw manager

De zeemeeuw manager zegt u? Jazeker, ze bestaan. En hoewel dit relaas enige vorm van hilariteit bevat, is het feit dat ze bestaan diep en diep triest. En dat ze kunnen doen waar ze ‘goed’ in zijn is nog erger. Hoe herken je een zeemeeuw manager?

Hoe herkent u de zeemeeuw manager

Ze komen meestal als interim manager binnen een organisatie, dus vaak als er ergens orde op zaken gesteld moet worden.  Ze kijken wat rond, voeren wat gesprekken en hebben in no-time de conclusie getrokken en de oorzaken boven tafel. Er zullen snel maatregelen getroffen moeten worden:

  1. Hard krijsend wordt de organisatie besprongen met allerlei ‘vakjargon’ . Veel woorden die maar weinigen lijken te begrijpen.
  2. Vervolgens pikt de zeemeeuw manager in de organisatie en schudt deze flink rond. Om onrust te creëren.
  3. Medewerkers schrikken, worden onzeker en verliezen hun zelfvertrouwen. Met luid gekrijs worden sommigen onder druk gezet. Mensen die ineens niet meer goed functioneren, ondanks vaak jaren van goede staat van dienst.
  4. De zeemeeuw manager wil heel graag belangrijk gevonden worden. Aanzien! Dus trekt deze zoveel mogelijk naar zich toe. Want overal in de organisatie mankeert wel iets en kan het ‘beter’. Behalve bij henzelf natuurlijk. Kijk eens hoe geweldig ik ben!
  5. Samen met de zeemeeuw manager komen er ook nieuwe medewerkers/managers binnen in de organisatie. Meestal slapjanussen met gebrek aan inzicht en daadkracht. Ze zijn er vanwege de zeemeeuw manager. Hun toegevoegde waarde is maar zelden bewezen.
  6. Een deel van de organisatie ziet dit met stijgende verbazing aan. Ze begrijpen er niets van, maar zijn machteloos en staan met de rug tegen de muur. Hoe kan dit allemaal? Ze zien de zeemeeuw pikken in de organisatie en zich delen ervan toe-eigenen. Loyale collega’s die hart voor de zaak hadden zien ze wegzakken in moedeloosheid. Goede en hardwerkende collega’s worden zo maar de laan uitgestuurd of vertrekken uit zichzelf vanwege de ontstane onrust.
  7. Er zijn er ook die het niet (willen) zien wat er gebeurd. Vaak collega managers die bang zijn voor hun eigen hachje. Die hullen zich in stilzwijgen. Of praten mooi weer… De (vaak kleine) groep die zich wel verzet, moet flink vechten tegen de zeemeeuw manager.
  8. En in dat gevecht gaat de zeemeeuw manager de boel onder schijten: Hele rapporten worden er geschreven over wat er mis is aan anderen in de organisatie. Meestal klinkklare nonsens. Met naam en toenaam worden mensen beschuldigd van van alles en nog wat en reputaties soms flink beschadigd.
  9. Maar dan is de zeemeeuw manager ook weer ineens vertrokken. Luid krijsend vliegen ze op en verlaten ze de organisatie. Ze laten een karkas achter waarin ze hebben zitten pikken. Ze hebben ervan gegeten. En ze hebben het vervolgens onder gescheten. En dan vliegen ze luid krijsend weg, op naar de volgende klus. De organisatie die achterblijft heeft meestal grotere problemen dan voorheen.

Heeft u een zeemeeuw manager gespot? Niet voeren, want dan hebben ze u beet! Houdt veilige afstand en blijf vooral datgene doen waar u goed in bent. Raak vooral niet in paniek, maar tracht de eenheid met elkaar te bewaren. Bent u het ergens niet mee eens? Ga dan praten met uw eigen leidinggevende en uit uw zorgen. Wees helder en duidelijk in wat u ziet en wat u ervan vindt. En laat het dan rusten. Er komt altijd dat moment waarop de zeemeeuw manager luid krijsend vertrekt 😉

Update (6 februari 2019): De zeemeeuw manager is inmiddels vertrokken. En niet eens met luid gekrijs. Maar wel met een attitude van ‘jullie zien het helemaal fout’. Op haar LinkedIn profiel handhaaft ze haar functie van directeur maar gemakshalve, terwijl ze al 2 maanden weg is. Ook produceert ze het ene na het andere artikel over hoe managers dienen te werken en handelen in dienst van opdrachtgevers en werknemers. Nou, een grote groep ex-collega’s weet na 3 jaar ellende wel beter! Je bent weg en we hebben de vlag direct uitgehangen! En diverse opdrachtgevers gelukkig ook 😉

Geplaatst in Persoonlijk | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Beyuna voedsel supplementen: Wat is er nu waar? Of niet?

Vroeger was er die reclame van WC-eend: “Wij van WC-eend adviseren WC-eend!” Heel Nederland lachte er smakelijk om. En het bracht WC-eend veel publiciteit. Prima, vrij onschuldig gezien het product.

Maar als het om voedingssupplementen gaat, wordt dat adviseren natuurlijk een ander verhaal. Als je dan gaat adviseren om bepaalde producten te gebruiken, bij voorbeeld om af te vallen, dan moet je toch echt met wetenschappelijke onderbouwing en bewijzen komen om je gelijk aan te tonen. Het liefst zonder een gevaar te zijn voor de gezondheid van mensen. Dus laat je je producten uitvoerig testen bij onafhankelijke onderzoekslaboratoria en laat je zien wat de testresultaten zijn. Niet alleen over de inhoud van je producten en de wijze van produceren, maar vooral ook over de werking ervan. Klopt hetgeen je claimt?

Zo ook Beyuna. Beyuna zegt voedingssupplementen voor een beter en gezonder leven te ontwikkelen en deze op de markt te brengen. De producten worden ontwikkeld door Paul Gebbink, zo staat te lezen op hun website. Zo is er Beyuna Weight loss:

  • Bij inname van 6 capsules Beyuna Weight loss draagt dit bij tot gewichtsverlies in combinatie met een energie beperkt dieet.
  • Bij inname van 7 capsules Beyuna Weight loss draagt dit bij tot instandhouding van normale cholesterol gehalten in het bloed.

Dat zijn claims die we graag onderbouwd zien met feiten. Bij voorkeur gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek met bewezen resultaten. Bij de product recensies van Beyuna Weight loss treffen we in ieder geval niets aan. We gaan verder zoeken. Nou ja, laat maar. Er is gewoon geen wetenschappelijke onderbouwing te vinden voor de claims die Beyuna legt bij het product Weight loss. En dat geldt ook voor alle andere voedingssupplementen die Beyuna in de markt zet. Beyuna zegt met onafhankelijke onderzoeksinstituten samen te werken, naar ik vermoed in een poging hun claims over de werking ervan kracht bij te zetten. Welke onafhankelijke onderzoeksinstituten zijn dat dan? Van de Beyuna website geplukt (zie afbeelding; blog gaat hieronder verder).

Beyuna is leverancier van voedingssupplementen en claimt samen te werken met tal van onderzoeksinstituten, maar noemt slechts deze 4 onafhankelijke onderzoeksinstituten. We gaan ze even na:

HACCP – De Nederlandse vertaling is: gevarenanalyse en kritische controlepunten. HACCP is een beheersproces dat uitgaat van de Europese Unie en moet ervoor zorgen dat het productieproces van alle voedingsmiddelen gepaard gaat met zo weinig mogelijk risico op besmetting. HACCP is een preventief systeem dat door bedrijven zelf moet worden uitgevoerd. Door de gezondheidsrisico’s in bereidings- en behandelingsprocessen op te sporen en deze vervolgens beheersbaar te maken, wordt de veiligheid van het product verhoogd.

Kortom, HACCP is geen onafhankelijk onderzoeksinstituut. Het is een vanuit de EU voorgeschreven hygiënerichtlijn voor voedselproductie.

EFSA – Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid. De belangrijkste taak van de EFSA bestaat erin onafhankelijk advies te geven aan de Europese Commissie, het Europees Parlement en de individuele lidstaten voor alle aangelegenheden in verband met voedselveiligheid. De EFSA beoordeelt risico’s voor de voedselketen en onderwerpt alle kwesties die voor de voedselveiligheid in Europa van invloed kunnen zijn, aan een wetenschappelijke beoordeling.

De activiteiten van de EFSA bestrijken het hele voedselproductieproces (“van boer tot bord”), dat wil zeggen van de primaire productie – inclusief de veiligheid van diervoeders – tot de levering van levensmiddelen aan de consument. Daarnaast houdt de EFSA zich bezig met dierenwelzijn – voor zowel voedsel producerende dieren als proefdieren – en met plantenziektes. Daarbij worden niet alleen voedsel producerende planten bekeken maar ook sierplanten. De EFSA verzamelt informatie uit de hele wereld, volgt wetenschappelijke ontwikkelingen en deelt haar bevindingen niet alleen met deskundigen en besluitvormers, maar ook met het grote publiek.

Hoe doet de EFSA dit? Citaat: “We vroegen het Robert van Gorcom, het enige Nederlandse lid van de management board van de EFSA en eveneens directeur van RIKILT Wageningen University & Research, het Nederlandse instituut voor voedselveiligheid. “Dat gebeurt aan de hand van wetenschappelijk onderzoek”, vertelt Van Gorcom ons. Voor haar tien verschillende werkgebieden wordt een panel van onderzoekers samengesteld, de management board waar Van Gorcom in zit is hiermee belast. “De primaire selectiecriteria zijn een goede verdeling van de verschillende benodigde expertises en de kwaliteit van de mensen. Er wordt gekeken naar hun individuele ervaring op het gebied van risicobeoordeling van voedsel maar ook effecten op het milieu.” Daarnaast zijn er ook nog andere criteria zoals een goede geografische verdeling, een goede man-vrouwverdeling en een variatie in leeftijd.”

De EFSA zelf doet geen wetenschappelijk onderzoek in laboratoria. Het verzamelt informatie van wetenschappelijk onderzoek en brengt op basis van die onderzoeken advies uit aan de Europese Commissie. Beyuna beroept zich wel op onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek, maar met de naam EFSA strooien is daarvoor geen garantie! Sterker nog, navraag bij de EFSA of zij Beyuna kennen en er een samenwerking mee hebben wordt door EFSA volledig ontkent! Hetgeen logisch is aangezien de EFSA volledig onafhankelijk van de industrie dient te blijven. Kortom, ik vind dit zelfs een heel erg domme claim van Beyuna!

Welke onafhankelijke onderzoeksinstituten hebben de producten van Beyuna dan wel onderzocht? De NPN wellicht dan?

NPN is de branchevereniging voor producenten, grondstofleveranciers, groothandelaren, importeurs en distributeurs van voedingssupplementen, zoals vitamine- en kruidenpreparaten. NPN is een actieve vereniging die de gezamenlijke belangen behartigt van zo’n 90 leden. NPN zet zich in voor een breed aanbod van goede supplementen.  Dus Beyuna is lid van de NPN. Dat kan ik bevestigen. Maar welk onafhankelijk onderzoek doet de NPN dan op de producten van Beyuna? NIETS! Helemaal niets.

De NPN is niets meer en niets minder dan een belangenbehartiger. Zoals de BOVAG de belangen van haar leden behartigt (o.a. garagebedrijven). Zoals de ANWB de belangen van haar leden behartigt (de lezer – u dus – wellicht). De definitie van belangenbehartiger luidt: een persoon die een andere partij vertegenwoordigt om diens belangen tot hun recht te laten komen. Zoals een voetbalmakelaar die spelers vertegenwoordigt. En ga zo maar door. Daar komt geen onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek aan te pas. Ook niet voor de producten van Beyuna. Ze zijn wel lid van deze belangenvereniging.

Heel opvallend is dat sinds 19 juli 2017 ineens op de website van Beyuna geclaimd wordt dat er een samenwerking is met de KNMP: de Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering der Pharmacie. De branchevereniging van apothekers. De missie van de KNMP luidt als volgt (citaat): “De KNMP bevordert een optimale, wetenschappelijk gefundeerde, innovatieve, farmaceutische patiëntenzorg door apothekers. Vanuit deze ambitie behartigt de KNMP de belangen van alle apothekers en apotheken.” Beyuna is echter geen apotheek. Daar zit geen apotheker achter. Hun oprichter, Paul Gebbink was ooit fysiotherapeut naar zijn zeggen. Verder bestaat de organisatie uitsluitend uit bijzonder positief ingestelde mensen die vooral hun bankrekening willen vullen. Dus heb ik contact opgenomen met de KNMP en hen gevraagd of ze de samenwerking met Beyuna konden bevestigen. En indien zo, wat die samenwerking dan omvat. De reactie van de KNMP op 20 juli 2017 luidt als volgt:

Toevoeging 26 oktober 2017: Inmiddels heeft Beyuna haar claim samen te werken met de KNMP van de website verwijdert. En terecht!

Het is dus allemaal gebakken lucht; gewoon valse voorlichting. De producten van Beyuna zullen waarschijnlijk niet slecht zijn voor uw gezondheid. Hun producten zijn zeer waarschijnlijk ook nog eens volkomen dierproefvrij geproduceerd. Ik neem het onmiddellijk aan. Maar het is niet wetenschappelijk onderbouwd noch proefondervindelijk bewezen! De hamvraag blijft of de producten van Beyuna doen wat ze zeggen te doen. Ook dat is niet wetenschappelijk onderbouwd of bewezen. Maar Beyuna vertegenwoordigt wel vooral iets anders: HEBZUCHT! Het is namelijk een Multi Level Marketing organisatie (zie afbeelding).

Bovenstaande afbeelding toont slecht twee lagen van het MLM-systeem. In werkelijkheid zijn het wel 8 tot 20 lagen die binnen een MLM-organisatie gecreëerd worden. En geloof mij: alleen de eerste 2 tot 3 lagen worden er financieel wijzer van. De rest loopt alleen maar hard om de zakken van die eerste 2 tot 3 lagen te vullen! En als je mij niet gelooft:

https://forum.viva.nl/geld-recht/ervaring-wellness-international-network-win/list_messages/202946/1

https://oli4b.wordpress.com/2004/11/08/wellness-international-network-multi-level-marketing-scam/

https://geldgorilla.nl/mlm/

En simpel googlen op MLM levert nog veel meer resultaten op die bijna zonder uitzondering adviseren iedere MLM-organisatie links te laten liggen. Waar staat MLM dan eigenlijk voor? Een uitgebreide uitleg:

De MLM-verkoper is een zelfstandig ondernemer en niet in dienst is van de MLM-onderneming. Hij kan zijn bedrijf in deeltijd of voltijds uitoefenen. Winst ontstaat door verkoop van producten aan klanten, vaak mensen uit het persoonlijke relatienetwerk, en door bonus uit werven van nieuwe verkopers. Verkopers worden soms ook ‘business owners’, ‘wederverkopers’, ‘consultants’ of ‘distributeurs’ genoemd. Werving van verkopers voor een MLM-onderneming vindt plaats via internet of via persoonlijk contact met iemand die al verkoper is. De verkoper is ‘sponsor’ van de verkopers die hij zelf geworven heeft. Hij heeft belang bij goed presteren van zijn verkopers omdat dit extra bonus oplevert. Soms kan dit door bijvoorbeeld een deel van de bonus of inkoopkorting door te geven aan de gesponsorde verkoper. Een verkoper kan meerdere verkopers onder zich hebben. Die kunnen op hun beurt ook weer verkopers onder zich hebben. Op deze wijze ontstaat een organisatiestructuur met de vorm van een piramide met de eerste verkoper aan de top en inclusief de meeste en hoogste bonussen.

De term ‘upline’ wordt gebruikt voor iedereen die boven in de verkooppiramide staat (de sponsors). De term ‘downline’ staat voor alle verkopers die onder een sponsor vallen en waar men eventueel bonus of commissie voor kan krijgen. Commissieregelingen kunnen gecompliceerd zijn. Ze kunnen bonussen geven voor zowel werving van verkopers als de verkopen van deze verkopers. Het MLM-moederbedrijf heeft geen eigen verkopers in dienst maar verzorgt vaak wel cursussen en opleidingen tegen geen of een beperkte bijdrage. Hier leert men hoe de producten het beste kunnen worden verkocht. Bijeenkomsten hebben als belangrijkste functie of doel de verkopers scherp gemotiveerd te houden door onder andere succesverhalen en het uitreiken van prijzen en bonussen op basis van de gegenereerde inkomsten. Vaak wordt bij het behalen van bepaalde verkoopniveaus een status aan de verkoper toegekend zoals ‘senior consultant’, ‘supervisor’ of ‘millionair team’. Feit is dat die status niet bereikt kan worden zonder de lagen die daar onder zitten. En wat houden die er aan over: meestal niets ondanks de beloften die gemaakt worden. Ondanks de inspanningen die geleverd worden.

En wanneer een dergelijk piramide organisatie aan zijn top zit wat betreft negatieve publiciteit, wat doe je dan? Dan verander je de naam. Want Beyuna was tot 2014 als naam niet bekend. Daarvoor heette het Wellness International Network (WIN). En toen WIN aan zijn  top zat wat betreft negatieve ervaringen, werd het omgedoopt tot Beyuna. Nieuwe naam, nieuwe kansen. (Ik meen dat het ook een manier was om los te komen van de Amerikaanse moederorganisatie, maar dat terzijde.) Maar de mensen erachter en het principe blijft hetzelfde: Je probeert ‘rotzooi’ mooi te verpakken en te slijten aan je eigen netwerk in de hoop dat je snel extra inkomsten gaat genereren. Er worden topsporters als ambassadeur ingevlogen om het verhaal geloofwaardig te maken. Er worden sponsorcontracten afgesloten voor goede doelen. Ze werken veel via vertrouwde netwerkorganisaties zoals Kiwanis en andere businessclubs.

En dan nog een risico: Veel MLM-ondernemers – laat ik ze de credit van de titel ondernemer geven – putten uit hun persoonlijke netwerk. Familie, vrienden en collega’s (als er nog een baan naast is). En hun MLM-verhaal gaat vaak ten  koste van die relaties. Collega’s haken af in de samenwerking. Vrienden haken af… Familie haakt af… Dat zijn wel de realistische risico’s die een MLM-ondernemer gaat nemen! Want er is serieus geld in het spel en het is niet bewezen dat de producten werken. Investeringen die gedaan moeten worden vanaf € 5.000,- minimaal! En als je zonder vaste baan zit en de inkomsten voorgespiegeld krijgt zoals WIN dat deed en Beyuna dat doet? Tja, dan ben je een potentieel kandidaat/risico!

Even terug naar Paul Gebbink. En zijn compagnon Lucas IJsbrandy. Natuurlijk gunnen we iedere topman van een bedrijf een mooi huis en een mooie auto op basis van een inkomen dat bij de functie passend is. Echter, in een normaal commercieel bedrijf neem je medewerkers in dienst en betaal je ze een (basis)salaris zodat ze een inkomen hebben. Dat gaat bij een MLM-systeem dus anders. Want daar kom je niet in dienst, heb je dus geen vast (basis)inkomen en is alle risico voor eigen rekening. En een groot deel van wat je wel weet om te zetten, gaat als bonus naar de lagen boven jou in de MLM-piramide. Met als eindstations Paul Gebbink en Lucas IJsbrandy. Hoe oneerlijk is dat?

Organisaties als de Consumentenbond, tv-programma’s als Radar en Kassa hebben al meer dan eens aandacht besteed aan de praktijken van MLM-organisaties als Beyuna (v/h WIN, Welness International Network). Hun manier van werven en voorlichten klopt van geen kanten. Het verdienmodel dat MLM-organisaties voorhouden is gebakken lucht, een luchtkasteel, een fata morgana. Te mooi om waar te zijn. En hoe was het ook al weer als iets TE mooi is om waar te zijn? Het enige dat ze willen is dat u er intrapt en gaat investeren in de aanschaf van de producten die u gaat verkopen. Minimaal € 5.000,- als eerste inleg, maar liefst natuurlijk meer. Dat geld bent u kwijt en krijgt u zeer waarschijnlijk nooit meer terug. Want de producten raakt u aan de straatstenen niet kwijt. Te duur in een markt waarin de concurrentie moordend is.

En dan is er natuurlijk nog de vraag of je deze producten moet aanschaffen om ze te gebruiken. Wat denkt u zelf na het lezen van al het voorgaande? Precies, trap er niet mensen. Hou je geld op zak en doe er iets echt leuks mee. Neem je vrienden eens mee uit eten! En als je echt wilt afvallen, neem dan contact op met je huisarts. Die kan je op een verantwoorde manier voorlichten en helpen! Wat Beyuna doet is geen voorlichten, maar oplichten… Ik wens u allen een goede gezondheid toe!

En voor de fun: de reclame van WC eend 😉

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , , , , , | 2 reacties

Het nieuwe (thuis) werken

Het is een beetje een vage hype, maar toch ook absolute realiteit vandaag de dag: Het nieuwe werken. Want veel bedrijven schreeuwen erover, maar de praktijk is een beetje vaag nog. Het Nieuwe Werken is een andere manier van werken en samenwerken. Maar wat is het dan? Als je over Het Nieuwe Werken praat, kun je niet om 3 bekende termen heen. Lees de artikelen over bricks, bytes en behaviour:

Een veel gebruikte definitie voor Het Nieuwe Werken is: Het Nieuwe Werken is een visie om werken effectiever, efficiënter maar vooral ook plezieriger te maken voor zowel de organisatie als de medewerker. Het Nieuwe Werken staat ook voor tijd- en plaats onafhankelijk werken, niet altijd van negen tot vijf en niet voortdurend op kantoor te midden van je collega’s. Het Nieuwe Werken biedt bovenal meer vrijheid, meer creativiteit en meer resultaat. Althans, dat is de bedoeling!

 

Vrijheid en vertrouwen

Door die toegenomen vrijheid wordt werken zinvoller en uitdagender. De medewerker verricht het werk niet alleen omdat hij dat moet, maar ook omdat hij dat graag wil. Het werken kan hij doen waar en wanneer hij wil. De werknemer is niet alleen afhankelijk van de techniek (computer, telefoon), maar ook van de leidinggevende. De manager die overstapt van de traditionele (‘oude’) werkomgeving naar Het Nieuwe Werken, zal zich aan moeten passen. De leidinggevende zal de werknemers meer moeten aansturen op resultaat. Daarvoor moet hij taken uit handen geven en vooral zijn medewerker het vertrouwen geven. De werknemer krijgt hierdoor meer verantwoordelijkheid.

De vrijheid en het vertrouwen dat bij de medewerkers wordt neergelegd, is cruciaal voor het slagen van Het Nieuwe Werken in een organisatie. Het is aan de leidinggevende om het vertrouwen te geven. Voor veel managers zal dit een geheel nieuwe werkwijze zijn. Alle medewerkers van een bedrijf, van hoog tot laag, moeten zich aanpassen aan het nieuwe arbeidsethos.

De medewerker staat centraal

Het Nieuwe Werken zet de medewerker centraal, omdat het beste uit de mensen moet worden gehaald. In veel organisaties worden flexibele arbeidsrelaties aangegaan met de medewerkers. Er wordt ook meer op contractbasis gewerkt.

Bij Het Nieuwe Werken wordt de vraag gesteld wat de medewerker nodig heeft om zijn werk zo goed mogelijk te doen. Denk hierbij aan ICT-hulpmiddelen, duidelijke regels en procedures, thuiswerkregeling, een opleidingsplan, afspraken op te boeken resultaten en – heel belangrijk – een coachende manager.

Samengevat kunnen we stellen dat Het Nieuwe Werken drie principes kent:

  1. De medewerkers kunnen tijd- en plaats onafhankelijk (samen)werken.
  2. De medewerkers werken zelfstandig en o.b.v. kennis, ervaringen en ideeën.
  3. De medewerkers worden gecoacht en afgerekend op resultaten.

Niet tegenstaande  de voordelen van Het Nieuwe Werken, zijn er natuurlijk ook nadelen.

Nadelen voor de werknemer:

  • Isolement, minder spontane ontmoetingen.
  • Inrichting werkplek thuis of elders van onvoldoende kwaliteit.
  • Grotere kans op stress door onduidelijke afspraken.
  • Door vermenging werk/privé geen geregelde werktijden.
  • Idee dat het negatief is voor carrière.

Nadelen voor de werkgever:

  • Kosten onbezette werkplek.
  • Betrokkenheid.
  • Informele contacten.
  • Opleiden thuiswerkers.

Veel van deze nadelen zijn eenvoudig te compenseren of zelfs weg te werken. Want de nadelen wegen niet op tegen de voordelen!

Voordelen voor de werknemer:

  • Betere concentratie en hogere productiviteit.
  • Betere balans werk-gezin, uitvoeren van zorgtaken.
  • Autonomie.
  • Betere inrichting werkplek omdat (thuis) werken afgestemd is op fysieke eisen.
  • Kansen voor gehandicapten.
  • Minder reistijd, minder ergernis.
  • Minder reiskosten.
  • Minder kinderopvang nodig (ouderdag/eerder thuis).
  • Hogere arbeidstevredenheid.

Voordelen voor de werkgever:

  • Meer flexibiliteit.
  • Efficiënte inzet van medewerkers.
  • Hogere productiviteit.
  • Betere dienstverlening.
  • Behoud personeel.
  • Meer kans om goed personeel te werven.
  • Meer mogelijkheden voor gehandicapten.
  • Minder kosten voor kantoorruimte door het invoeren van flexibele werkplekken.
  • Lagere kosten voor energie.
  • Lager ziekteverzuim.
  • Innovatie van werkprocessen, ICT-technologie.
  • Efficiëntere teamplanning en samenwerking.

Welke werkgever is hier niet gevoelig voor? En welke werknemer niet? Het Nieuwe Werken betekent niet dat een fulltimer 40 uur thuis werkt. Veel fulltimers hebben aan 1, hooguit 2 thuiswerkdagen al genoeg voor een betere balans, minder ergernis door files, betere concentratie en vooral meer werkplezier! Laat ik het vanuit mijn  eigen praktijk eens belichten:

Ik werk parttime, 36 uur per week. Bij het woord parttime en de 36 uur per week fronzen velen van jullie al de wenkbrauwen. Want 36 uur werken parttime noemen is vloeken in de kerk voor velen. En in de praktijk werk ik ook geen 36 uur per week maar minimaal 40 uur gemiddeld. Anyway, op woensdagmiddag heb ik vrij. Omdat mijn zoon dan uit school naar mij toe komt. Maar woensdagochtend vervoeg ik mij gewoon in de dagelijkse file op de A27 om naar kantoor te gaan voor 4 uurtjes werk. Dus vertrek ik om 7.30 uur om op de relatief rustige woensdagochtend om 8.15 uur op kantoor te zijn. Soms iets vroeger, soms iets later. En dan omstreeks 12.15 uur weer terug naar huis.

Complete idioterie natuurlijk. Want als ik die ochtend thuis zou werken, scheelt mij dat minimaal 1,5 uur reistijd, 83 kilometer aan forenzen en dus kosten tussen Bussum en IJsselstein en een hoop ergernis, frustratie en extra reistijd als er onverwacht extra fileleed is. Ik kan de wekker bijna een uur later zetten (voor mij heel fijn, want slaap is ook als avondmens belangrijk) en nog steeds een kwartier eerder inloggen en aan het werk gaan op het bedrijfsnetwerk. Met mijn eigen koffie erbij. En een sandwich omdat ik er de tijd voor heb. Hoe relaxed en motiverend is dat voor mij als werknemer? Heel erg motiverend! Heel relaxed! Ik kan u verklappen dat zo’n ochtend thuiswerken minimaal 2x zo productief is als dezelfde ochtend op kantoor!

Uiteraard is direct contact met mijn collega’s belangrijk. Overleg over projecten, sparren over kwesties gaat beter wanneer je fysiek tegenover elkaar zit. Ik pleit ook niet om mijn volledige werkweek thuis uit te voeren. Dat zou ik niet willen, maar ook niet kunnen! Ik heb mijn collega’s nodig om goed te kunnen samenwerken en mijzelf tot betere resultaten te brengen. En om het plezier dat wij binnen het team met elkaar hebben. Maar 1 of 2 dagen thuis werken zou daar geen afbreuk aan doen. Nee, dan komen de voordelen juist helemaal boven drijven! Vooral omdat ik ervoor kan kiezen om te werken op tijdstippen dat ik het meest productief en creatief ben. En dat is meestal niet om half negen ’s morgens op kantoor 😉

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Vergeten kijkgeld te betalen

Ik heb het eigenlijk nooit echt hardop durven zeggen, maar ik heb Halina Reijn altijd een hele leuke vrouw gevonden. Los van haar uiterlijk – ze is mijn type niet – vind ik haar een mooie actrice. Maar vooral ook een goed actrice. Een actrice die eigenlijk een beetje ondergewaardeerd is in Nederland. Ik heb haar driemaal op het toneel zien staan (Kreten en geluister (2008), Kinderen van de zon (2011) en Nora (2012)) en heb ook enkele films gezien waarin ze een rol speelde. Goede actrice. Vind ik dan he 😉

Toen ze met haar ‘optredens’ in het tv-programma “De wereld draait door” van Matthijs van Nieuwkerk begon, vond ik dat in eerste instantie een mooi podium voor meer bekendheid en meer waardering. Maar naarmate ze vaker als tafeldame optrad, ging ik mij meer en meer verbazen over Halina Reijn. Haar maniertjes, de wijze waarop ze zichzelf begon te presenteren, vond ik steeds afstotender. Ze werd ineens een zelfingenomen BN’er. En dat kreeg voor mij een hoogtepunt toen ik haar ongeveer drie jaar geleden in Amsterdam tegenkwam. Ik weet niet meer precies waar het was, maar het moet ergens in de buurt van de Egelantiersgracht geweest zijn. Ik gaf haar een vriendelijke glimlach in het voorbijgaan – ze was niet alleen weet ik nog – en zei: ‘Dag Halina’. De enige waardering die mijn vriendelijkheid mocht ontvangen was een onhoorbare snauw en een blik waarvan – als blikken konden doden – ik ter plekke in elkaar gezakt zou zijn.

U begrijpt het al, de “liefde” voor Halina was ook meteen voorgoed over. Toen kwam er nog de volkomen onbegrijpelijke verhalen over relaties, gezin willen hebben, kinderwens, geen man, etc. De wijze waarop ze zich publiekelijk uit liet over hetgeen haar “aan het hart lag”, heeft haar geen goed gedaan. Maar dat heeft ze zichzelf aangedaan vind ik. Niemand is zo zielig of er is wel een weg om uit je “depressie” te komen. Geen idee of Halina ooit hulp heeft gehad, maar uit ervaring kan ik zeggen dat het helpt!

Ik ben sinds 2013 geen liefhebber meer van Halina Reijn. Dat snauwtje als reactie op mijn vriendelijke groet was genoeg. Onacceptabel, als was je de Koningin die met haar verkeerde been uit bed was gestapt. Ik heb dat ook nooit begrepen. Tot vandaag maandag 29 augustus 2016. Ik kreeg de ophef mee over haar column vandaag in het AD. En nu begrijp ik haar snauw: ik was vergeten “kijkgeld” te betalen. Maar ja, dat werkt bij mij als een draaiorgel: als het geluid mij niet bevalt, dan betaal ik er niet voor. De groeten Halina!

Geplaatst in Persoonlijk | Tags: , , , , , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hetze? (Sylvana Simons)

Niet om mijzelf ergens van vrij te pleiten, maar ik wil toch heel graag iets kwijt. De discussie over de persoon Sylvana Simons is een bijzonder onverkwikkelijke aan het worden. En – hoe klein wellicht ook – daar heb ik ook een steentje aan bijgedragen. En als gevolg daarvan werd ik de laatste weken op Twitter steeds vaker betrokken bij discussies die anderen over haar voerden. En dat waren mensen die ik niet ken en discussies waaraan ik nimmer heb deelgenomen. Het waren discussies die louter gaan om: de afkomst van Sylvana Simons, haar huidskleur en de felheid waarmee zij haar standpunten m.b.t. discriminatie verdedigt.

Ik heb met de afkomst van Sylvana Simons geen probleem, noch met haar huidskleur. Integendeel, ik ervaar bruin in al haar varianten als een warme kleur. Ik mag zelf graag gedurende de zomer een kleurtje opdoen omdat ik mij daarbij prettig voel en het idee heb dat ik er gezonder mee uit zie. Het zal wel tussen de oren zitten, maar zo denk ik erover. Ook met de felheid waarmee ze haar standpunt t.a.v. discriminatie verdedigt heb ik weinig moeite. In de essentie ben ik het met haar eens: er broeit veel meer discriminatie in Nederland dan we willen toegeven.

Waarom dan toch regelmatig een kreet van afschuw van mij als ik Sylvana Simons weer op tv zie? Dat is gelegen in het feit dat ik haar betweterigheid, haar belerende toontje, haar complete zelfoverschatting aangaande haar kennis over de meest uiteenlopende onderwerpen verafschuw. Het maakt niet uit waar het over gaat, Sylvana heeft er niet alleen een mening over (dat mag uiteindelijk iedereen hebben), ze pretendeert ook nog eens overal kennis over te hebben en die kennis op niet mis te verstane wijze te willen opdringen aan het hele land. En daar haak ik af. Een mens kan niet overal verstand van hebben. En zelfs al zou dat wel kunnen, dan nog kan geen mens alwetend zijn. En die indruk probeert Sylvana wel te wekken: Dat ze niet alleen overal verstand van heeft, maar ook nog eens alwetend is.

En dan dat belerende toontje: Mevrouw vindt dit, vindt dat, vindt zus en vindt zo. Prima, maar iedereen die daar anders over denkt heeft het fout. Waaaahhhhhhhhhhh…. Kappuh met die nonsens. Iedereen mag een afwijkende mening hebben. Andere ideeën. Niemands mening is heilig. Niet die van mij, niet die van de paus, niet die van Peter R. de Vries, niet die van Sylvana Simons. Van niemand!

Waarmee ik twee personen noem waar ik mij ook aan kan storen: de paus en Peter R. de Vries. Waarom dan? De paus omdat ik die hele Katholieke club een inconsequente poppenkast vind. En Peter R. de Vries omdat die ook dat belerende en betweterige toontje heeft dat Sylvana ook heeft. Doen die mensen dan helemaal niets goeds in mijn ogen? Jawel hoor. De paus houdt hele volksstammen mak en tevreden met zijn periodieke gewauwel vanuit het Vaticaan. Ik wil er niet aan denken wat zijn volgelingen allemaal gaan uitspoken als ze niet meer door hem worden toegesproken. En Peter doet ook goede dingen! Zijn jacht op criminelen, het onderzoeken van justitiële dossiers en – nu op tv – zijn strijd tegen internetpesters juich ik van harte toe!

Sylvana Simons heeft dat ook wel. Ik vind het feit dat zij discriminatie op de kaart zet in Nederland goed! Alleen de wijze waarop is niet handig gekozen: Zwarte Piet. Mij boeit Zwarte Piet niet. Rooie Piet, Oranje Piet, Gele Piet, Regenboog Piet… Boeiend (not). Ik heb helemaal niets met dat stompzinnige Sinterklaasfeest. Maar bijna heel Nederland wel. En dat was niet zo slim van Sylvana om zich daarop te storten. Want alles wat je daarna doet wordt breeduit gemeten. En daarom valt nu heel Nederland over alles wat ze doet. Sylvana is dus toch een klein beetje blond 😉

Geplaatst in Persoonlijk | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen